Vis uit blik, pot en koeling

Conservas — hier geen noodvoorraad, maar een eigen categorie.

Je zet ze open als voorgerecht, met brood erbij en verder niets. Het blik staat gewoon op tafel; dat is hier normaal en thuis niet.

Boquerones en vinagre — witte ansjovis in azijn en knoflook, uit de koeling. Mild en fris, niets zoutigs. Verwar ze niet met de bruine. Er ligt ook een aliñado-versie met kruiden.
Bacallà fumat / bacalao ahumado — gerookte kabeljauw in dunne plakken, bij de gerookte vis. Met olijfolie en tomaat, of door een salade. Weinig Nederlanders kennen het.
Almejas congeladas (Mercadona) — vongole uit de vriezer. Veel goedkoper dan vers, en voor almejas a la marinera of door een rijstgerecht merk je het verschil niet. Zak in de vriezer is nooit weggegooid geld.
Anchoas del Cantábrico ✈ — de bruine, in olijfolie. Zout en intens, twee per persoon is genoeg. Let op het woord Cantábrico; de goedkope zijn taai.
Ventresca de bonito ✈ — buikvlees van tonijn in olijfolie. Twee keer zo duur als gewone tonijn en het dubbele waard.
Mejillones en escabeche ✈ — mosselen in pittige marinade. Het standaard borrelblikje.
Berberechos ✈ — kokkels. Klein blikje, prijzig, feestelijk.
Sardinillas en aceite de oliva ✈ — kleine sardines in olijfolie. Op geroosterd brood met wat tomaat erover het beste tussendoortje dat er is.

✈ = overleeft de reis naar huis.