Sopa de ajo

Knoflooksoep van bijna niets — oud brood, pimentón, een ei erin geslagen.
Het verhaal
Weinig gerechten laten zo eerlijk zien waar de Spaanse keuken vandaan komt. Sopa de ajo — ook wel sopa castellana — is armoedekost uit het hart van het land: oud brood, knoflook, water, olijfolie en een lepel pimentón. Meer was er vaak niet. Herders aten het, en in de vastentijd stond het op tafel omdat het niets kostte en toch verwarmde. Aan het eind gaat er een ei in — gepocheerd in de soep of losgeklopt erdoor — en juist dat maakt van niets iets voedzaams.
De kunst zit in twee kleine dingen. De knoflook moet goudbruin bakken maar niet verbranden, want dan wordt hij bitter. En de pimentón gaat er altijd búiten het vuur door, in de hete olie, anders slaat hij aan en wordt de hele pan scherp. Doe je dat goed, dan krijg je een diep roodbruine, rokerige soep die op een koude ochtend meer troost geeft dan menig rijker gerecht. Het is het bewijs dat smaak niet van overvloed komt, maar van aandacht.
Voor wie / wanneer
• Aantal personen: 4
• Tijd: 30 minuten
• Seizoen: winter, het liefst 's ochtends of laat op de avond
Wat je nodig hebt
• oud brood — 150 g, in dunne plakken of gebroken
• knoflook — 4 tenen, in plakjes
• zoete pimentón — 1 theelepel (en een snuf scherpe, als je durft)
• extra vergine olijfolie — ruim
• bouillon of water — 1 liter
• eieren — 4
• zout
• optioneel: een paar snippers jamón
Hoe je het maakt
1) Bak de knoflook (en eventueel de jamón) rustig goudbruin in ruim olijfolie in een aardewerken pan of pan met dikke bodem. Laat hem niet verbranden.
2) Voeg het brood toe en laat het even meebakken zodat het de olie opneemt.
3) Haal de pan van het vuur en roer de pimentón erdoor — buiten het vuur, zodat hij niet aanslaat.
4) Giet de hete bouillon of het water erbij, zout naar smaak, en laat vijftien tot twintig minuten zachtjes trekken tot het brood uiteenvalt en de soep bindt.
5) Breek de eieren erin en laat ze pocheren, of klop ze los en roer ze er als slierten doorheen. Meteen opdienen.
Onze hand
De pimentón gaat bij ons altijd buiten het vuur erdoor, en het ei mag net gestold zijn — nog zacht van binnen. Verder hoeft er niets bij.
Aan tafel
Heet, uit een aardewerken kom, met een lepel en nog wat brood ernaast. Een gerecht voor een grijze ochtend of na een lange avond — het zet je weer op de been.