Vermut

Vermut — het uur voor de lunch, met een olijf in het glas.

Het verhaal

Vermut is wijn die is opgezet met kruiden — alsem, of ajenjo, geeft de drank zelfs zijn naam (van het Duitse Wermut). Maar in Catalonië is vermut geen fles, het is een moment: fer el vermut, "het vermouth doen." In het late weekendochtenduur, vlak voor de lunch, schuift iedereen aan op een terras of aan de toog voor een glas rode vermut op ijs, met een schijfje sinaasappel en een olijf. Erbij: een schaaltje olijven, wat chips, een blikje ansjovis, een gilda.

Het is geen borrel om dronken van te worden; het is een sociaal ritueel, onhaastig, met tijd voor een gesprek. Precies het soort moment dat bij deze plek past.

Onze streek

Vermut is diep Catalaans. Reus, in de provincie Tarragona, is van oudsher de vermouth-hoofdstad van Spanje — een stad vol vermouth-huizen, waar de traditie in de negentiende eeuw groot werd. In goede bodega's tappen ze de vermut de grifo, van het vat. Rood (zoeter, kruidig) is de klassieker; er is ook een drogere witte.

Zo drink je het

• Op ijs, met een schijf sinaasappel en een groene olijf — soms met een scheutje bruis uit de sifón.

• Rood is zoet en kruidig; drink het koud maar niet ijskoud, zodat de kruiden loskomen.

• Het hoort bij een hapje: olijven, chips, ansjovis, of een gilda (guindilla, ansjovis, olijf op een prikker).

• Drink het waar het hoort — vóór de lunch, niet erna. Het opent de eetlust, het sluit niets af.

Kiezen en bewaren

• Zoek een Catalaanse vermut (uit Reus of omgeving) boven een internationaal merk; er zijn prachtige artisanale huizen.

• Eenmaal geopend hoort vermut in de koelkast en drink je hem binnen een paar weken — het is wijn, geen sterke drank; de kruiden vervlakken.

• Rood en wit hebben elk hun moment; begin met rood als je twijfelt.

Aan tafel (bij ons)

Bij ons hoort de vermut bij het begin van de dag of de late namiddag, buiten, met een schaal olijven, pa amb tomàquet en wat jamón. Meer heeft het niet nodig — dat is het hele idee.